Ελαιώνες
Το μάζεμα της
ελίας
![](https://gr.prastiovillage.com/wp-admin/admin-ajax.php?action=kernel&p=image&src=%7B%22file%22%3A%22wp-content%2Fuploads%2F2023%2F05%2F3-1600x1000-2.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%22899%2C%2C%22%7D&hash=a8d1eb13)
Ανάμεσα στις πολλές χαρουπιές που υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα στο χώριο, μπορείτε να συναντήσετε πολλά ελαιόδεντρα, τα οποία βρίσκονται στο μέρος αυτό από αρχαιοτάτων χρόνων.
Οι κάτοικοι του Πραστειού ασχολήθηκαν και με το μάζεμα της ελίας, αφού η περιοχή προσφέρονταν πολύ για την ανάπτυξη της.
![](https://gr.prastiovillage.com/wp-admin/admin-ajax.php?action=kernel&p=image&src=%7B%22file%22%3A%22wp-content%2Fuploads%2F2023%2F05%2F2-1180x1706-2.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%22629%2C%2C%22%7D&hash=649f0a4e)
Επομένως, όσοι από τους κατοίκους είχαν στα κτήματα τους ελαιόδεντρα, εξασφάλιζαν το λάδι τους για ολόκληρη τη χρονία ή ακόμη το πουλούσαν σε αυτούς που δεν είχαν. Η διαδικασία του μαζέματος ήταν απλή. Με την ωρίμανση του καρπού, οι παραγωγοί άρχιζαν να λουβούν (=κόβουν) τις ελιές και να τις μεταφέρουν με σακιά στο σπίτι, μέχρι να μπορέσουν να τις πάνε στο ελαιοτριβείο, στους παλιούς ελιόμυλους για να βγάλουν το λάδι τους. Την παλιά εποχή, αποθήκευαν το λάδι σε πήλινα δοχεία (πιθάρια). Πέρα από το λάδι, οι ελαιοπαραγωγοί μάζευαν και ελιές τις οποίες αποθήκευαν σε πήλινα δοχεία για να έχουν ολόχρονα στο τραπέζι τους. Η παραγωγή της ελίας ήταν άμεσα εξαρτημένη από την βροχόπτωση της χρονιάς και την ευρωστία των ελαιοδέντρων
![](https://gr.prastiovillage.com/wp-admin/admin-ajax.php?action=kernel&p=image&src=%7B%22file%22%3A%22wp-content%2Fuploads%2F2023%2F05%2F2-1600x1000-2.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%22835%2C%2C%22%7D&hash=d210b4a4)
Οι γυναίκες μάζευαν από κάτω τα χαρούπια και τα έβαζαν μέσα στα καλάθια και τις κοφίνες που είχαν και ύστερα στα σακιά. Μετά το 1940, οι παραγωγοί χρησιμοποιούσαν τις ”καναβίτσες ΄΄, τις οποίες άπλωναν κάτω από το δέντρο για να πέφτουν πάνω τους τα χαρούπια. Στη συνέχεια, τα σακία μεταφέρονταν στο σπίτι και από εκεί στις αποθήκες που βρίσκονταν στην παραλία του γειτονικού χωριού Αυδήμου.
Από τις αποθήκες τα χαρούπια μεταφέρονταν με βάρκες, που ήταν προσδεμένες στην αποβάθρα, στο καάβι που ήταν αγκυροβολλημένο μέσα στη θάλασσα λόγω του ότι δεν υπήρχε λιμάνι για να προσδεθεί. Έπειτα, το εμπόρευμα ταξίδευε προς τον προορισμό του. Αυτά συνέβαιναν κατά την περίοδο της συγκομιδής των χαρουπιών.
![](https://gr.prastiovillage.com/wp-admin/admin-ajax.php?action=kernel&p=image&src=%7B%22file%22%3A%22wp-content%2Fuploads%2F2023%2F05%2F1-1600x1000-2.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%22835%2C%2C%22%7D&hash=8c88ca39)
Τα έσοδα από την πώληση του ”μαύρο χρυσού”, αποτελούσαν για αρκετούς κατοίκους το κύριο εισόδημα με το οπίο συντηρούσαν την οικογένεια τους. Σήμερα, η διαδικασίατου μαζέματος και της μεταφοράς του προϊντος αυτού έχει αλλάξει όπως και οι περισσότερες γεωργικές εργασίες. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι το χαρούπι είναι κατάλληλο για αειφόρα γεωργία, αφού απαιτεί ελάχσιτη ανθρώπινη παρέμβαση και έχει ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά χημικές παρεμβάσεις (φυτοφάρμακα), θρεπτικά συστατικά (λιπάσματα) και μηχανική κατεργασία, δίνοντας ταυτόχρονα μια πληθώρα υγιεινών και φυσικών προϊντων διατροφής κατάλληλο για διάφορες χρήσεις
![](https://gr.prastiovillage.com/wp-admin/admin-ajax.php?action=kernel&p=image&src=%7B%22file%22%3A%22wp-content%2Fuploads%2F2023%2F05%2F1-1180x1706-2.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%22629%2C%2C%22%7D&hash=78fe6246)